
Gelme sakın buraya
Sen dur orada
Ben sana anlatırım burayı mısralarımda
Merakına değmez ama
Anlatırım yine de sana
Ama sen kal orada
Zaten yakında orayı da mahvetmeye geleceğiz
Tanışacaksın yani bizimle
Evrenin düşünebilen tek canavarıyla
Sen çok büyütmüşsün bizi yahu
Çok abartmışlar bizi sana
Dinleme onları ama
Sen insanı insandan dinle
Anlatırım ben kendimi, yaşam alanımı sana
Nasıl öldürdüğümüzü birbirimizi
Nasıl acımadığımı
Hepsini anlatırım sana
Verdiğimiz zararın boyumuzu aştığını mesela
Evreni dönülmez yola nasıl soktuğumuzu sonra
Tek tek anlatırım sana
Ormanları yakıp utanmadan nefes alışımızı
Hayvanları şık görünmek adına vurduğumuzu
Teknoloji adı verdiğimiz canavarımızı
Bombamızın etki alanının büyüklüğüyle övündüğümüzü
Hiç de düşündüğün gibi olmadığımızı
Anlatırım ben sana
Çocukları öldürüp güldüğümüzü
Birilerinin acılarından zevk aldığımızı
Karanlık düşlerimizi
Düşünülmeyen adımlarımızı
Topluma uyma namına yaptığımız yanlışları
Bu mısralarımda anlatırım sana
Gerçeklerden kaçıp yalanlara sığındığımızı
Sırf bizden büyük diye birilerini haklı yaptığımızı
Çıkarlarımızı nasıl yangında ilk kurtarılacak eşyalar yaptığımızı
Gülümseyişler arkasındaki canavarlar olduğumuzu
Anlatırım hepsini sana
Nefreti nasıl taşıdığımızı küçük yüreklere
Amacımıza engel olacakları nasıl sildiğimizi de
Yaptıklarımızı kendimizden üstün gördüğümüzü gerçeğiyle
Anlattıklarımın nefrete sebep olacağını bilsem de
Anlatırım sen sordun diye
Yeter ki sen gelme buraya
Anlatamadıklarımı görme
Bizim hoş geldin partilerimizin bir deneği olma
Çok değil zaten
Kısa bir süre sonra bozacağız oradaki barışı da
Az kaldı, bekle…
Yakında dünyamızı genişletip, acıyı oralara taşıyacağız.
Huzur bulunun her bir köşenizi
Mutluluk kokan bahçelerinizi
Nasıl da yok ettiğimizi
Göreceksin, sadece bekle…
Yapmacık hayatlar kuracağız oraya da dekordan
Silahlarımızı kulislerde tutacağız
Sizin en savunmasız anınızda
En beklenmedik zamanda
Mutlu zannederken siz kendinizi
Bitireceğiz bu işi
Çok merak ettiğin biz
Seni ve dünyanı yok edeceğiz.
Hâlâ merak ediyor musun bizi?
Taktığımız maskelere mi takıldın yoksa?
Çok mu sevimli, dost canlısıyız oradan bakınca?
Yaptıklarımızı şaka mı sandın yoksa?
Sence bu bir oyun mu?
Aç gözünü, uyuma!
Kendi kendini katleden bir ırk var karşında!
Biz kendi çocuklarımızı öldürür
Güçlülere kanını içiririz.
Biz düşmanımıza zehri
Tatlılar içinde veririz
Bir ülke için biz
Ailemizi gözümüzü kırpmadan yok ederiz
Az kaldı, bekle,
Yakında sizdeyiz…
(Ve efsane geri döndü...)
Savaştı…
Savaşın tam ortasıydı…
Kan vardı…
Nefret vardı uykusuz gözlerde…
Canına tak etmişti artık,
Bıkmıştı…
Bir şeyleri bitirme isteği,
Bütün vücudunu sarmıştı…
Yeteeeerrr!...
Evet, yeterdi.
Bu şey artık bitmeliydi
Ve O,
Dur demek istedi!
Umurunda değildi ne olacağı.
Durdurmak isteği…
İşte onu bu tetiklemişti.
Belki de gördükleri,
Duydukları harekete geçirmişti.
Küçüktü…
Zayıf bedeni kararlıydı ama…
Ve O,
Büyük teneke yığınlarına seslendi,
Avazı çıktığı kadar bağırdı.
Buradayııımm!
Evet, oradaydı…
Oracıkta savunmasızdı…
Kucak açmıştı onlara
Sıcacık kucağı olan annesini,
Boynuna sarıldığı babasını alanlara…
Haklıydı…
Kimse ona dur diyemezdi.
Verdikleri bunu almasına yeterliydi…
Ve onlar!
Onlar da kucak açtılar ona.
Soğur duruşları oldu son gördüğü O küçüğün.
Yererdi bu kadar Ona göre
Ama onlara yetmedi
Bir kez daha, bir kez daha,
Ve bir kez daha bağırdı…
Sinirini çıkarana dek,
Bu işe son verene dek bağıracaktı.
Küçücük bedenine ağır gelmişti bu yük
Ve onlar daha da ağırlaştırdılar
Onu, koca bombaların son durağı yaptılar…
Bu kez kendimden bahsetmeyeceğim.
Bu kez hepinizin bildiği bi konu hakkında konuşacağım
daha doğrusu bi şiirimi yayınlayacağım.
Bildiğiniz gibi şuan dünya üzerinde binlerce kişinin
kanı dökülüyor we bi o kadar çocuk da hayatı
daha yeni tanımaya başlamaışken yaşama veda ediyor.
Bu görüntüleri izleyipte sinirlenmemek mümkün değil.
Bende daha fazla dayanamadım we bütün sinirimi
bi şiirde topladım.
Bu şiir kesinlikle edebî bi çalışma değildir.
Öldürmeyi Maharet Bilenler
Merhaba herşeyi benden daha bildiğini sanan,
Büyük koltuklara oturup, küçük işler yapan,
Adına siyaset, terör avı deyip masumları öldürenler.
Güç gösterilerine, daha yeni doğmuş bebekleri alet eden,
Zavallıları öldürmeyi bir mahâret bilen,
Etrafına "ÖLDÜR!" emri verip, katliamlarıyla övünen,
Herşeyin en iyisini yaptıklarına inananlar.
Size birsey söyleyeyim mi?
Siz, kendinizi dünyanın merkezi sanıp şımaranlar,
Siz, aslında herkesin utancından yapamadiği şeyleri
Zor olarak nitelendirip, yaparak rezil olanlar,
Siz, yaramaz çocukların yapmaya tenezzül etmediği
Belki de yaşına yakıştıramadıklarını yapanlar,
Siz, sadece biraz daha güç için herkesi kesip biçenler,
Siz, kendinizi en büyük zannederek yanılıyorsunuz.
Çünkü büyük olan siz değil, katlettiğiniz günahsız bebekler,
Büyük olan, teslim olmak yerine vatanını canı pahasına savunanlar,
Büyük olan, çocuklarına göğüslerini siper edenler,
Büyük olan, bir tek ekmeğe mutacken size el açmayanlar,
Büyük olan, savaşın ortasında çocuklarına masal anlatabilenler,
Büyük olan siz değilsiniz, gözleri yaşlı yetim yavrular,
Büyük olan, büyüklüğü güçle, parayla ölçmeyenler,
Asıl büyük olan siz değilsiniz,
Kana susamış canavarlara karşı koyan insanlar!...