Mecburi İstikamet...

Konferans...

Sun, 05 Apr 2009 23:44:00 +0300

Yarın konferans(!) vereceğim. Bu nasıl bir ödevdir yahu? Bir öğrenci nasıl konferans verebilir ki? Üstelik de bir sayısal öğrencisi Orhan Veli hakkında konuşacak…

En azından bölüm dersim olsaydı. Ama yok illa bir uyuzluk yapacak ya. Acaba Betül’ü nasıl sinir edebilirim diye düşünüyor. Bir de ukala, kendini beğenmiş, göbekli egoistin teki. Adımı söyleme gereği bile duymuyor. Konferansı şu şiir yazan kız versin dedi.

Belki o küçük aklın almıyor olabilir ama her bebeğe doğduğunda bir ad verilir. Hatta bunu nüfus cüzdanına yazarlar. O ülkenin vatandaşı olursun. Bütün ömrün boyunca sana orda yazan ad ile seslenirler falan. Hah işte ondan bende de var. Ve bana o şekilde seslenmen gerek. Ne demek şu şiir yazan kız ya!!! Biz hoca deyince bile suç oluyor fakat sen ana avrat düz gitsen ses çıkmıyor. Peki bütün bunlar neden? Sadece üniversite diploman olduğu için. Hani diyorlar ya okumakla adam olmuyor diye. İşte onun resmisin sen tatlım…

.. ( devamı )

Bir Kabuğum Olsa Kaplumbağa Olurdum...

Wed, 01 Apr 2009 21:00:00 +0300

Bugün canım okula gitmek istemedi. Her gün her gün çekilmiyor zaten okul. Gittikçe daha da sıkıcı olmaya başlıyor. Son zamanlar ya iyice binecek üzerime.

Her şey sıkıcı olmaya başlayacak. Ben iyice bunalacağım. Kaplumbağa olmayı her şeyden çok isteyeceğim. Sonunda da olacağım bir gün, biliyorum. Evi sırtında, korkunca kabuğuna çekilen bir kaplumbağa olacağım. Yani secret mantığı bunu gerektirmiyor mu? Ne kadar çok istersen o kadar çabuk olur.

Pehh… şu kişisel gelişim kitaplarının hepsini yakmalı. Hiçbiri yardım edemez eğer ki insan yardıma kapalıysa. Fakat insan yardıma açıksa da yardım edemez, çünkü küçük bir nedene bakıyordur yardım nedeni. Kendi kendini tedavi eder insan.

Ha okumak çok mu zararlı. Yo sadece zaman kaybı.-bence- çok okudum zamanında. Hani yıllar önce en büyük hayalimdi ya psikolog olmak, psikoloji okumak. O hesaba ne Adler bırakmıştım ne Freud. Bir sürü de kişisel gelişim kitabı okumuştum. İşime yaramadılar diyemem. Sayelerinde kişisel gelişimin gerçektende kişisel(!) olduğunu öğrendim.

Düğüm noktası bireydir ve bu tür kitaplar zaten &cce.. ( devamı )

Güneş Doğuyor Üzerime...

Tue, 31 Mar 2009 06:25:00 +0300

Hastalanmak mı Aşı Olmak mı?...

Thu, 26 Mar 2009 06:25:00 +0200

Yarın aşı olacağız. Bu ne böyle anlamadım ki. Nereden çıktı şimdi bu aşı? Biz ilkokul çocuğu muyuz? Liseye geldik kurtulamadık ya. Ben çok korkarım iğneden. Bakamam vururken o mahkeme duvarı suratlılara. O iğneyi alıp bir de ben batırayım sana bak nasıl oluyor? Bu kadar da acıtılmaz ya. Hele penisilin bitiriyor beni. O nasıl bir ilaçtır yahu. Bir hafta oturamıyorum adam gibi.

Bir de ilk dersmiş aşı vurmaca. Acaba diyorum geç gitsem yırtar mıyım?

Ama eğer ilk ders olmazsa fena çünkü yarın ilk ders sınav da var. Aşı olmazsak sınav olacağız…

Kırk satır mı kırk katır mı gibi bir durum işte. Ama ben sınavı tercih ederim. Aşı olmaktansa en zor analitik sorularıyla boğuşayım daha iyi. En azından canım yanmaz. Of ne tatlı canım var benimde. Diken batsa iki gün ağlıyorum. Acaba sinirsel bir sorun mu? Nörotransmitter maddelerim çok mu salgılanıyor acaba? –ne diyorum ya-

Bir de bazı duyumlar aldım ama emin olmadan yazmayacağım onları.. ( devamı )

En Baştan Başlamak...

Wed, 25 Mar 2009 06:32:00 +0200

Okulum...

Sun, 15 Feb 2009 17:25:00 +0200

Rüyalarımın da Ayarı Kaçtı...

Sun, 25 Jan 2009 21:17:00 +0200

Dün gece rüyamda ÖSS’ye giriyordum. Pat diye!!!
Sınıftayız ve ders işliyoruz sanırım sonra zil çalıyordu galiba ve ta ortaokuldan arkadaşlarım geliyor içeriye. Oturacak yer mi yokmuş ne başka sınıflarda. Bizim sınıfta gireceklermiş. Şaban’ı bile görüyorum ya. Diyorum ki:
-Ya sen bayağı gelmedin derslere. Nasıl gireceksin sınava?
-Çalıştım ben, diyor. Yaparım bir şeyler.
Eyvallah diyip oturuyorum ama içim içimi de yiyor hani. “Ya biz haziranda olmayacak mıydık sınavı?”

Gezdim(!)...

Sat, 17 Jan 2009 17:40:00 +0200

Çok Güzel Oldu...

Wed, 14 Jan 2009 14:34:00 +0200

Yol Verin Bize Zaten Çok Geç Kaldık...

Sun, 11 Jan 2009 17:42:00 +0200

Yasakçı İdareye...

Thu, 01 Jan 2009 15:45:00 +0200

Neyiniz Var? -İyiyim...

Sun, 21 Dec 2008 16:00:00 +0200

Kısa da Olsa Güzeldi...

Sun, 14 Dec 2008 20:48:00 +0200

Bursa’daydım!...
Millet burada ineklerken ben doya doya tatil ve temizlik yaptım…
Yahu erkekler hiç anlamıyor temizlikten. Neydi o evin hâli öyle. Ah baba ah… Neyse adam ettim ama evi. Seviyorum o evi yahu…
En güzel kısmı Şeyma ile buluşmamızdı muhakkak. Canım ya… Kaç yıldır sadece telefonda görüşebiliyorduk. Sonunda muradıma erdim. Bahsetmiştim daha öncede ondan. En iyi arkadaşım o benim. Dost dedikleri bu olsa gerek. Arkadaş dediklerim hep unutmuş beni ama Şeyma… O hiç unutmadı. Ne günler geçirmiştik onunla okulda ya. Neydi o hâlimiz. Öğle molalarında dışarı kaçardık üst kapıdan. Hatta bir keresinde biz çıktıktan sonra kilitlemişlerdi o kapıyı. E diğerinde de güvenlik görevlisi var. Girmek için nasıl yalvarmıştık adama. “Almam sizi izin kağıdını gösterin.” diye tutturdu g.. ( devamı )

Nefes, Hareket, Ses?...

Fri, 05 Dec 2008 22:46:00 +0200

Amerikan kolejleri, Fransız okulları…
Birçok roman buram buram sınır dışı kokusu yayardı. Doğu-Batı sentezi(!) dendi…
Sömürüldük!!!
Fransızca, İngilizce kısacası garbca bilmediğimiz, biz olduğumuz, özü yansıttığımız için aşağılandık, hor görüldük, ezildik, eziliyoruz…
Ezilmemek namına ezik yeni nesiller yetişti. Her türlü yabancı fiilin sonuna “etmek” diye doğru düzgün anlamını dahi bilmediğimiz Türkçe bir fiil getirip zavallı bir dil oluşturduk.
Kendimizce Türkçe(!) konuşuyorduk, konuşmaktaydık, bir şeyleri başarıyor sözüm ona hayatın ağzına şıçıyorduk. Lanet olsun (Amerikan filmi vazgeçilmez repliği) biz belirli bir seviyenin üzerine çıkmışken anlaşılmaz cümleler kurmaktan gurur duyuyorduk.

Son Ki Üç Dört...

Sat, 22 Nov 2008 21:03:00 +0200

ÖSS stresi diye bir şey yoktur. ÖSS dönemi yoğunlaşan “çevre baskısı” vardır.
Baskı; yakınlık derecesiyle doğru orantılı olarak şiddetlenir. Bunun dışında bu şiddeti etkileyen diğer etmenler kabaca şu şekilde sıralanabilir;
-Okumuşluk düzeyi,
-Ben yapamadım sen yap tutumu,
-Ya hocaya, ya kocayacılar,
-Aman sende ne ÖSS’si diyen canlar, ciğerler.
Eğer yakın çevre okumuş, yazmış ya da ucundan da olsa mürekkep yalamışsa, ağzınızı tuvalet niyetine kullanma eğilimine sahiptirler. Tabi biliyor ya okumanın(!) ne demek olduğunu, illa başına kalacak.

Nasıl Bir Ülke Bu Böyle?...

Sat, 15 Nov 2008 15:16:00 +0200

Sadece Türkiye mi böyle yoksa diğer ülkelerde de böyle saçmalıklar yaşanıyor mu? Mesela kaç ülkede öğrenciler üniversiteyi kazanacağım diye depresyona giriyor? Ya da sadece okumak istediği için öldürülüyor? Kaç ülkede insanlar yaşamak için 12.000 YTL ödemek zorunda?...
Memleketini, köyünü, evini kaç kişi sırf saçma bir kan davası yüzünden terk ediyor? Kaç tane aşiret ağası 300.000 YTL değer biçiyor yaşama, diğer ülkelerde?
Peki devlet adamları? Hangi ülkede valiler “Sen kimsin de benim vatandaşıma ahkâm kesiyorsun?” demek yerine “Gel bir orta noktada buluşalım.” diyor?
Kaç tane küçük çocuk vardır ki dünyada, geceleri hayvanları alıp Muş’ dan Ağrı’ ya kaçıyor?
Birisi anlatsın bana lütfen kaç ülkede küçük çocuklara akıl almaz işkenceler etmenin bedeli gün geçtikçe düşüyor.

Üzüldüm -mü-?

Sat, 15 Nov 2008 15:04:00 +0200

Karşıdan karşıya geçmek gibi…
Çarpıyorsun, duruyorsun, özür diliyor ve unutuyorsun…
Aa, hayır. Unutmuyorum!..
“Affedersiniz. Bir saniye, Geçebilir miyim?, Üzgünüm…”
Gerçekten de üzgün müsün? Küçük bir omuz darbesi için oturup üzülecek misin?
Hayır!..
Sadece kendini iyi hissetmek için üzülüyorsun. Duyarlı olmak, kibar davranmak ve üstünlük için üzülüyorsun. Ne ironik…
Üzülmüyorsun! Üzülsen devam etmezsin yoluna. Neden bir kenarda durup beklemiyorsun?

Masum Bir Meyve...

Fri, 07 Nov 2008 14:35:00 +0200

Elma…
En sevdiğim meyve olmasa da çok sevdiğim bir meyvedir. Bir kere ucuzdur elma. Her kesimden insanın evinde bulunur. Meyve denince akla ilk gelen isimlerdendir. Sonra birçok çeşidi vardır bu harika lezzetin. Kırmızısı, sarısı, yeşili… Tatlısı, ekşisi, sulusu, serti…
Hart hart yenilebilecek bir meyvedir. Öyle soymak, dilimlemek gerektirmez. (Mesela nardan sırf o taneli hâli yüzünden nefret ederim.) Özel bir hazırlık da istemez. (Ananas gibi naz yapmaz.) Önce yıkarsın sonra haamm… Hele bir de kazağına sürersen kaşıkçı elması gibi parlar.
Suyu elinden aşağı koluna doğru falan da akmaz hani. Nedir o suyu kolun dirseklerine kadar inen meyveleri yerken çekilen işkence. Sanki yemememiz için özel dizayn edilmiştir. Ama elmanın öyle kaprisleri yoktur işte. Her boyutta ve her renkte, her yerde yenilebilme özelliğine sahip ender meyvelerdendir. Kendine h.. ( devamı )

Çok Gezdim Yine...

Sat, 01 Nov 2008 15:48:00 +0200

Geçen hafta sonu İzmir’deydim!
Gerçekten de anlatılanlar kadar güzel bir şehir. Ya zaten deniz kıyısında olması yetiyor. Yaşanabilir şehir dediğin bir kere denize sıfır olmalı zaten. İzmir’i bir bilen olmadığı için yanımızda pek gezemedik adam akıllı ama yine de güzeldi. Özellikle de İzmir’e varmadan önce uğradığımız yerler. Önce Meryem Ana’ya gittik.
Harika bir mekândı. Yeşilin bol olması zaten yeterli benim için.
Sonra da Efes’e gittik ve ben orada kendimi kaybettim. Hep istemiştim gidip gezmeyi ama dediğim gibi bir istek cümlesinden öteye gidememişti bu durum. Zaten aniden karar verdik bu geziye. Pamukkale dönüşü hadi İzmir’e gidelim diye pervasız bir deyiş çıktı ağzımızdan ve İzmir’e gittik.

Ne Var Ne De Yok Gibi...

Tue, 21 Oct 2008 23:34:00 +0300

Çorbamdaki sinek gibi…
İğrenç… İstemiyorum… Çıkartın.
Ya da kalsın, yutayım!
Yürümeyen bir çocuk gibi…
“Yoruldum anne, kucağına al beni.”
İn oradan velet. Ayakların yere değsin. Alçal benim kadar küçük efendi. Zaten kim yüceltti ki seni?
Sahi kim verdi eline seçme hakkını? Nereden buldun şu eski kevgiri? Kime, neye doğruyu seçiyorsun ki? Ne bildiğimi o küre mi söyledi?
Bak yüzüme. Senim Ben. Sizden biriyim. Biriydim… Yokmuşum gibi davranmayı kes yoksa dokunurum mürekkepli ellerimle yeni cicine.